Saturday, May 02, 2015

Ετοιμασίες...νέων expat



Φτάσαμε στην τελική ευθεία. Την Πέμπτη χαιρετίσαμε συναδέλφους, έκλεισε ένας κύκλος 2 ετών με αρκετή δουλειά, κώδικα και πολλά παραπάνω κιλά για μένα (ελπίζω σε λίγους μήνες να βρώ τα πατήματα μου). Θα θυμάμαι πάντα το πόσο εγκάρδιοι ήταν πολλοί συνάδελφοι, στον αποχαιρετισμό, ιδιαίτερα οι μικρότερης εμπειρίας και ηλικίας. (Στάθη, Βαγγέλη, Άρη, Ελένη, Λεωνίδα, Χάρη, Χάρη, Λεωνίδα, Χαρά - respect).

Η μέχρι τώρα τριβή με το Ελληνικό κράτος είναι μικρή, ένα διαβατήριο, νέο δίπλωμα οδήγησης (είχα ακόμα το χάρτινο), όπου και σπρώξαμε και λίγο (γκουχου γκουχου) να βγει και πιο γρήγορα, θέλω να ελπίζω θα το πάρω πριν φύγω και τέλος εφορία. Με την εφορία τα πράγματα είναι πολύπλοκα, οπότε γενικά αν είστε και εσείς στην ίδια κατάσταση καταρχήν να βεβαιωθείτε ότι έχετε καλή και ενημερωμένη λογίστρια, τουλάχιστον εγώ αποφάσισα να αφήσω την διαχείριση των αιτήσεων και την όλη διαδικασία εγγραφής στην ΔΟΥ κατοίκων εξωτερικού σε άλλο άνθρωπο. Έτσι και αλλιώς η διαδικασία θα ολοκληρωθεί κανονικά μετά από μήνες, στην αρχή είναι σημαντικό να κάνει την αρχική αίτηση για να μπεις στο σύστημα, και αργότερα με χαρτιά εφορία για το κράτος που πας θα ξανά έρθεις στην μαμά πατρίδα. Χίλια ευχαριστώ και σε έναν αρκετά γνωστό μας expat , για τους Έλληνες Java devs, τον Δ. Ανδρεάδη που με καθοδήγησε με αρχικές οδηγίες για την χαρτούρα.   

Σημαντικό επίσης, όπως και συνειδητοποίησα σε πρόσφατο ταξίδι είναι να επικοινωνήσεις με την εκάστοτε τράπεζα σου και να δηλώσεις ότι θα είσαι στην τάδε χώρα, μόνιμα, έτσι ώστε να μην σου σταματάνε τις συναλλαγές ως ύποπτες. Το έκανα ήδη για την Πειραιώς, μάλλον θα πάρω και ένα τηλέφωνο και στις άλλες. Σκέφτομαι ότι είναι καιρός να κλείσω και μερικούς λογαριασμούς σε άλλες τράπεζες, τόσα χρόνια γεμίσαμε από ένα σε κάθε μία.

Το μόνο που μένει τώρα είναι η μετακόμιση, των οικοσυσκευών. Ωραίες ιστορίες αυτές να ξέρετε, θα δείτε και θα ακούσετε διάφορα, θα προσπαθήσουν να σας δελεάσουν διάφοροι, θα δείτε προσφορές με ταρίφες, θα δείτε αγνώστους να σας ζητάνε να τους εμπιστευτείτε ότι θα κάνουν την μεταφορά αλλά να μην σας κόβουν ούτε ένα εταιρικό τιμολόγιο. Γενικά ένας χώρος που καλό είναι να προσέξεις.  Για την ώρα καταλάβαμε ότι more or less οι 'γνωστές' εταιρίες, θα μας πάρουν τα ίδια λεφτά. Δοκιμάσαμε και site όπως το click to move και δεχθήκαμε προσφορές από ανθρώπους που σου ζήταγαν να βάλεις λεφτά σε προσωπικό λογαριασμό, ενώ σου έλεγαν ότι εκπροσωπούσαν εταιρία, τους έπαιρνες τηλ (στην εταιρία ) και ψιλομασάγανε τα λόγια τους, σου έλεγα ότι φοβόντουσαν ότι είσαι εφοριακός (το ακούσαμε και αυτό).  Καταλήξαμε σε γνωστή εταιρία που μας έκανε την πιο καλή τιμή. Σε αυτή την διαδικασία όλα τα πληρώνεις, θέλεις πακετάρισμα; θέλεις ταμπελάκια; θες κουτες; θα κατεβάσεις εσύ τις κουτες; θα ανεβάσεις εσύ τις κούτες; Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει τιμή.

Η αλήθεια είναι ότι το relocation κοστίζει, και όταν πάρεις αυτή την απόφαση εκτός αν είσαι ειδική περίπτωση και 100%  mobile minimal τύπος, τότε κάποιες χιλιάδες euro θα χρειαστούν, από εισιτήρια, μεταφορικές, ενοίκια μπροστά κτλ κτλ.

Μια εβδομάδα ακόμα λοιπόν με ετοιμασίες...



Tuesday, April 28, 2015

Book Review - Java EE 7 Development with Wildfly (Packt) - #review #packt #wildfly




I have recently finished reading ' Java EE7 Development with Wildfly' by Michał Ćmil, Michał Matłoka and Francesco Marchioni, from Packt, I really liked it, since it covers two of my favorite subjects. JavaEE7 is my technology stack of choice, so I really like reading books around it and Wildfly which I personally believe is the leading JavaEE container in the market. 

Overall the book keeps it's promise, it introduces to the reader all the major and hot topics around day to day JavaEE7 based development and guides you through the specifics of Wildfly as your container.

The first two chapters cover basic ground like javaEE principles and a setup guide of Wildfly. In some points some references to Wildfly tips and tricks were considered very handy.

The next 4-5 chapters where covering major areas like EJB3, JMS, CDI , Web Service (SOAP or REST based) and WebSockets. The book does not try to 'teach you' in full depth all the details of the specification but covers more than basic ground that would most probably satisfy junior to senior developers. The fact that the samples are implemented towards a specific application server give the authors the flexibility to 'help' potential junior level developers to start working and evaluating the specification quickly through the samples provided.

There are several examples where a step by step approach using an IDE (Eclipse) is featured but also maven is also covered. I have to be honest I was not very interested on the IDE integration and tooling part of the examples but I can clearly understand that this is a great help for less experienced developers.

When it comes to the code examples I  really liked that the authors kept using and illustrating features derived from the CDI specification, despite the fact that they could just 'stay' close to EJB injection and integration. CDI is going to become even more dominant as a technology and programming paradigm in the upcoming versions of the JavaEE spec, and I really liked the fact that the authors provided real handy examples on many cases, illustrating patterns and ways on building your code.

There are also 2 chapters covering areas like Security in terms of deployment on Wildfly and a very hot topic on Clustering. Especially the latter, is a very nice and pragmatic induction to clustering a JavaEE app in a Wildfly, so make sure you dont miss  this chapter especially if is your first time attacking such related problems.

Overall I think it is a book worth buying. It is not a JavaEE Spec reference book, but I dont think it meant to be from the beginning. What the book promises and delivers is to guide you through the most important parts of the Java EE specification through a solid application server and code examples that you can even use (or take ideas) in your day to day development.  I guess companies or teams that are willing to migrate to JavaEE and specifically to Wildfly, should add this book on their collection. 

Great read overall. 

Wednesday, April 08, 2015

Η μεγάλη απόφαση... moving abroad : )

Το συγκεκριμένo post το έχω γράψει και σβήσει στο μυαλό μου αρκετές φορές να ξέρεις, τις πιο πολλες φορες ακόμα και η σκέψη για το θέμα μου έφερνε ένα κόμπο στην καρδιά και στο στομάχι. 

Τώρα δεν ξέρω πως θα μου βγει, αυτό το blog εδώ και μερικά χρόνια έχει χάσει λιγο το προσωπικό look and feel, αλλά είναι λογικό, μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε. Γράφω λοιπον με την ελπίδα τις παρακάτω γραμμές να τις διαβάσει σε μερικά χρόνια το παιδί μου (οταν με το καλο αποκτήσω).
 
Όταν το 2004 ολοκληρωσα και το μεταπτυχιακό στην Αγγλία, μετα από 4+ χρόνια στο μεγάλο νησί, δεν το σκέφτηκα ούτε μια στιγμή, το μόνο που περίμενα ήταν να επιστρέψω σπίτι. Σε λιγότερο από ένα χρόνο επέστρεψα στην ελληνικη αγορά εργασίας, ειχα την τύχη να την γνωρίσω για 13 ολοκληρους μήνες κατά το placement year. Εκεί κατάλαβα ότι πράγματι το να προγραμματιζω είναι αυτό που θέλω να κάνω, και ότι πρέπει να προσπαθώ συνέχεια να γίνομαι καλύτερος. 

Λίγα χρονιά μετά, ένας Βέλγος θυμάμαι head hunter,  μου είχε προσφέρει ένα relocation package, και μια θέση σε ένα agency σε κάποιες από τις euro-jobs όπου τότε ήταν αρκετα booming. Πάλι αυτός ο κόμπος, ακόμα ενιωθα ότι δεν ειχα χορτάσει 'το σπίτι' και οι ευκαιρίες στην Ελλάδα ήταν ακόμα κάποιες (ποτέ δεν ηταν πολλές). Την επόμενη μέρα του απάντησα ότι δεν μπορώ να κάνω commit. 

Δύο χρόνια μετά από αυτό, πάλι παραπλήσια πρόταση, παλι κόμπος πάλι άγχος, μάλιστα τόσο μεγάλο που είπα ότι αυτό τον δαίμονα θα πρέπει σταματήσω και να προσπαθήσω να κάνω ότι καλύτερο μπορώ εδώ στο 'σπίτι' μου. Και προσπάθησα, και με το μυαλό μου πάντα προσπαθούσα, και πάντα παθιαζόμουν με αυτό που έκανα.

Μετά  ξανά, ακόμα μια πρόταση πάλι απόρριψη, μετά συχνά πυκνά email, κάτι σαν Σειρήνες ενώ οσο περνούσαν τα χρόνια έκανα μάχη να τις αγνοώ. In the mean για να τις σταματήσω, επέλεξα να κάνω ένα μεταπτυχιακό ακόμα, ισως για να ξεδιψάσω ένα κομμάτι του εαυτού μου που ζήταγε και άλλα.Προφανέστα οι Σειρήνες δεν ήταν μόνο για μένα, ούτε ήμουν ο εκλεκτός για να μην παρεξηγηθώ, αλλά ήταν μια διαδικασία που με έβαζε συνέχεια σε σκέψεις. Πάντα επέλεγα το 'σπίτι'. Κάποια στιγμή αγόρασα και το δικό μου σπίτι ( χαιδαρι city for ever) , αμα το λες πολλές φορές το κάνεις ξέρεις. 

Κάπου όμως έκανα λάθος και το συνειδητοποίησα τώρα, σχεδόν 10 χρόνια μετά και με αρκετή σκληρή δουλειά για την οποία είμαι αρκετά περήφανος . Κάποιο άλλο ηταν το 'σπίτι' μου, κάτι που ζούσε μέσα μου από τοτε που συνειδητήποιησα πόσο σημαντικό είναι, και πως με ορίζει. Το λέει και το nickname μου, είμαι ένας javapapo. Ένα σπίτι που με νύχια και δόντια έκανα τα πάντα να το χτίσω, αλλά όχι στο καλύτερο μέρος. Το σπίτι αυτό ήταν η δουλειά μου και η αγάπη μου γι' αυτή. Η αγάπη μου για την τεχνολογία, η αγάπη μου για την οργάνωση, την απλότητα, το transparency, η αγάπη της ανελιξης μέσα από achievements μέσα από προσπάθεια. Η αγάπη για μάθηση που οσο περνάνε τα χρόνια δεν σταματάει, νιώθω ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να διαβάσω να ξενυχτήσω και να μάθω ακόμα και από τότε που ήμουν φοιτητής.

Γι' αυτό το λόγο λοιπόν, μαζί με την έταιρη και μεγαλύτερη μου αγάπη (γιατί δεν είμαστε μονο geek ) αποφασίσαμε να φύγουμε από την Ελλάδα και να αναζητήσουμε ένα καλύτερο μέλλον και για τους 2.  Σε χώρες και αγορές που ο πόθος και τα skill μας θέλουμε να ελπίζουμε θα έρθουν κοντά στά όνειρα και τις φιλοδοξίες μας.

Wish me luck, (αν διαβάζει κανείς ακόμα αυτό το blog) και κατι μου λέει ότι θα post-άρω πολυ πιο συχνά σύντομα.